Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiersze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiersze. Pokaż wszystkie posty

piątek, 4 marca 2016

On




On, na niebie się pojawia
Gdy pięć, dwa i dziewięć
Pokazuje swój pierwiastek na zegarze

On, wpatrzony w niego
Nie widzę go, widzę coś więcej
Niż jedynie krąg sera wśród przerębli

On, odbicie Słońca
Nie pokazuje bieli, pokazuje błękit
Który spłonął kiedyś, a mimo to wciąż żyje

niedziela, 17 stycznia 2016

Kropla po kropli



Płacz - mówią mi myśli
Jakbyś patrzył na skaleczenie
Które powstało po dotknięciu naszych krawędzi
Niech lecą łzy – kropla po kropli

Płacz – mówią mi uczucia
Jakbyś patrzył na rany
Które zdobywałeś – niczym wojownik
Które pogłębiałeś – niczym głupiec

Płacz – mówią mi łzy
Jakbyś miał być kopalnią
Co daje sól dla ludzi
Niech lecą łzy – kropla po kropli

Płacz – mówi mi serce
Jakbyś chciał, żebym znowu biło
Łzy martwym dają życie
Niech lecą łzy – kropla po kropli

piątek, 1 stycznia 2016

Dwa Słońca



Cierpliwie grzeją dwa Słońca
Planetę młodą, dumną, a jednak martwą
Cierpliwie czekają na życie
Co się pojawić ma, by nie zniknąć znowu

Cierpliwie grzeją dwa Słońca
Choć oba jasne, pełno plam na nich
Cierpliwie czekają na życie
By rozkwitło, nim wypalą się całkiem

Cierpliwie grzeją dwa Słońca
Planetę młodą, dumną, a jednak martwą
A gdyby jednego zabrakło
Planeta znikłaby, wśród czerni tej czarnej przestrzeni

Dla Najważniejszych



~x~x~x~

Zaczynając Nowy Rok, chciałem wstawić zapewne nieoczekiwany post o Harrym Potterze. Jednak ostatnie wydarzenia... no cóż, skłoniły mnie do wstawienia tego wiersza, choć jeszcze dwie godziny temu chciałem, aby nie ujrzał on światła dziennego. 
Ale będąc tradycyjnym, tradycyjnie czas złożyć życzenia. Nie będę wam życzył szczęśliwego nowego roku. Tego pewnie każdy wam życzy. Ja wam życzę, byście każde słowo przemyśleli kilka razy, zanim je powiecie. 

niedziela, 27 grudnia 2015

Ona



Widziałem skórę węża
Cała jej szyja była połączona z nią
Niczym mutualizm, on daje kreskę pod "piękno"
A ona pokazuje mu świat z najlepszego widoku
Jaki można sobie wymarzyć – widoku kreski pod pięknem
A może to był wąż? Nie wiem...


Widziałem krew pod jej wargami
Która chciała wyjść na zewnątrz, mówiąc
"Oto ja, przelana za wszystkich, niegdyś
Teraz znowu się przelewam, by zmienić
Biel, czerń i ukrytą burę w siebie
By były czerwienią, czerwienią i czerwienią...
By były mną", lecz została w środku
By być wewnątrz piękna


Widziałem śnieg na jej włosach
Biel działała na oczy
Nie tylko moje, ale jej również
Niczym widok szpilki tuż przy sercu


Widziałem w nich głębię
Niezmierzoną, a zarazem pustą
w każdym calu swojej zamkniętej pełni
Tak piękną. Tak szczerą. Tak martwą.


Widziałem zmienność
Kontrast jej włosów i brwi ujawnił
Że jest zmienna, że jest udawana
Że nie jest sobą, a zarazem nie jest kimś
Jest nikim... Jak to, co odbija lustro...

sobota, 21 listopada 2015

Martwy






Jestem Martwy - tak jak martwe są skały,  posągi
Jak martwe są drewno i stal
Jestem Martwy, widziany jako postać z kości
Co nie żyje, choć wciąż dostrzega świat

Jestem Martwy – rzekłbyś umarlak
Gdyby nie to że potrafię ci odpowiedzieć
Na to co nazywasz konwersacja
Choć co myślę zapewne nie wiesz

Jestem Martwy – spalony z czarownicami na stosie
W średniowieczu twojego umysłu zniknąć mam
By nie było znać o moim losie
Jestem Martwy, bo nie żyję tak,  jak Ty byś chciał
© Halucynowaa | WS | X X X