Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myślenie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myślenie. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 17 września 2017

My - Epilog

- Hej, myślałam, że cię nie dogonię – Jakby przez mgłę usłyszał głos Jessici.
                Czyli to jednak nie koniec. Znowu żyje? Przetarł oczy rękawem. Był w parku, gdzie zawsze pokonywał bariery samego siebie. Obok stała Jessica, zmęczona i pogniewana na niego. Mimo wszystko była. Nie stracił swojego ułamka sekundy. Wciąż zostało mu kilka rozdziałów do napisania.

---

Więc... Co tu dużo mówić. Najbardziej pokręcone opowiadanie na tym blogu uważam za zakończone. Mimo tego, co obiecałem narobiłem jeszcze większego bałaganu myślowego niż ten, który zostawał po poprzednich opowiadaniach. Ale z jednej strony to dobrze. Może z tego bałaganu znajdzie się pomysł na kolejne opowiadanie?

sobota, 28 listopada 2015

Kavar - Część 5, Wybory




 - Jakich decyzji? O czym mówisz? - Coś dziwnego barwiło głos Eryka. - Przecież nie żyję! Jesteśmy tu obaj, więc jakie mogę mieć wybory?
 - Ty nazywasz to śmiercią, jednak nadal myślisz, czujesz i co najważniejsze, jesteś świadomy tego co robisz. Na tym polega życie. Więc nie umarłeś. Nie możesz jedynie funkcjonować w świecie, który znałeś do tej pory. Teraz tu będziesz żył. Tam, gdzie wszystko się zaczęło i tam, gdzie koniec nie jest nigdy ostateczny. A wybory? Te, których dokonujesz tu są ważniejsze niż te na zewnątrz. Te, które dokonują się tutaj, mogą zniszczyć nas oboje, jedno z nas, lub pozwolą ci znów cieszyć się tym, co nazywasz życiem.
 - Mówisz, że mogę dostać drugą szansę?
 - Tak, jednak to nie jest takie proste. Musisz podejmować decyzje, które są dobre. Nigdy nie wiadomo jednak, która jest tą odpowiednią.
 - Więc skąd mam to wiedzieć?
 - Musisz nauczyć się, że masz własne zdanie i że to ty jesteś najważniejszy tam, gdzie zwykle stawiałeś innych. Tu nikt cię nie poprowadzi. Chociaż… może lepiej jeżeli ci pokażę kilka rzeczy.
 - Jakich? - Ciekawość Eryka dała po sobie poznać.
Wiedział, że w Kavar może zobaczyć wszystko. Czekał na odpowiedź, lecz nie doświadczył jej. Zamiast tego poczuł, że wszystkie kości zmieniają mu się w watę. Mimo walki z tym opadł na ziemię. Ból teraz stał się jeszcze silniejszy, niż po przebudzeniu się w tym miejscu. Powoli tracił wrażenie tego, co działo się wokół niego. Oczy Anioła Stróża skierowane na niego, dotychczas utrzymujące niewzruszone spojrzenie zaczęły nerwowo rozglądać się po całym ciele Eryka, które zaczęło nienaturalnie drżeć, a następnie zachowywać się tak, jakby płuca chciały wyskoczyć z jego ciała. Eryk spojrzał tylko w stronę Stróża, by móc przed utratą przytomności zamglonym wzrokiem dostrzec jego zakłopotanie tym, co się z nim dzieje.

sobota, 21 listopada 2015

Martwy






Jestem Martwy - tak jak martwe są skały,  posągi
Jak martwe są drewno i stal
Jestem Martwy, widziany jako postać z kości
Co nie żyje, choć wciąż dostrzega świat

Jestem Martwy – rzekłbyś umarlak
Gdyby nie to że potrafię ci odpowiedzieć
Na to co nazywasz konwersacja
Choć co myślę zapewne nie wiesz

Jestem Martwy – spalony z czarownicami na stosie
W średniowieczu twojego umysłu zniknąć mam
By nie było znać o moim losie
Jestem Martwy, bo nie żyję tak,  jak Ty byś chciał
© Halucynowaa | WS | X X X